وقت ، وقت رفتن است

لحظه ها می روند چرا من نروم

بگذار بروم

تا ثانیه ها با تمام داشته هایشان بر سرت فرو  بریزند

تا ثانیه ها برای من با خود ببرند تمام بودن ها و نبودن هایمان را

بگذار گذر کنیم

مانند تمام رهگذرانی که بی تفاوت از کنارمان می گذرند

بگذار ما هم از کنار هم عبور کنیم بدون اینکه بفهمیم حتی می توانیم یکدیگر را بشناسیم

بگذار فراموشکار شویم

فراموشی چه نعمت بزرگی است

حیف است از آن استفاده نکنیم

بگذار نباشیم

.

.

.

 

 

 

  
نویسنده : بانو ; ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۳۱
تگ ها :